Aandelenbonussen zwaar belast: België zaagt de tak af waarop haar welvaart rust

Wie nog altijd gelooft dat onze torenhoge belastingdruk een abstract probleem is voor economen of politici, moet eens kijken naar wat er nu met aandelenbonussen gebeurt. Een recent arrest van het Hof van Cassatie over RSU’s dreigt aandelenverloning aanzienlijk duurder te maken. Doordat er socialezekerheidsbijdragen op verschuldigd zijn, wordt een vorm van verloning die juist werknemers en werkgevers gelijklopende belangen moet geven, plots een financiële nachtmerrie.

Werknemers als mede-eigenaar: een gezond idee met een zware belastingdruk

Het idee achter aandelenverloning is bijzonder gezond. In plaats van een werknemer uitsluitend een vast salaris te betalen, geeft een onderneming hem een financieel belang in het succes van het bedrijf. Doet het bedrijf het goed, dan profiteert de werknemer mee. Stijgt de waarde van de onderneming, dan stijgt ook zijn vermogen. Werkgever en werknemer krijgen daardoor meer gelijklopende belangen.

Voor internationale technologiebedrijven en multinationals zijn RSU’s bovendien een belangrijk instrument om hooggeschoolde werknemers aan te trekken. Ingenieurs, IT-specialisten, onderzoekers en managers kunnen internationaal werken. België concurreert voor dergelijke profielen met Nederland, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, het Verenigd Koninkrijk, Ierland en de Verenigde Staten. En precies België, dat al kampt met een concurrentienadeel door de zwaarste lasten op arbeid van de ontwikkelde wereld, maakt zulke verloning nog duurder.

België staat bovenaan in belastingdruk: een structurele handicap

Volgens de OESO bedroeg de Belgische belastingen voor een alleenstaande werknemer met een gemiddeld loon in 2024 52,6%, de hoogste binnen de OESO. Een gezond economisch land zou maximaal 49% belastingdruk hanteren. Anders evolueren we richting een socialistische staat. De huidige belastingen omvatten personenbelasting plus werknemers- en werkgeversbijdragen, verminderd met eventuele uitkeringen. België staat daarmee helemaal bovenaan. Dat is een structurele handicap.

En ook een aandelenbonus van €50.000 is plots geen €50.000 meer. Bij wijze van vereenvoudigde illustratie: als we rekenen met ongeveer 25% werkgeversbijdragen, stijgt een aandelenpakket van €50.000 naar ongeveer €62.500 werkgeverskost. En ook aan werknemerszijde spelen sociale bijdragen. De gewone persoonlijke werknemersbijdrage bedraagt in beginsel 13,07% van het brutoloon. Volgens sommige bronnen zouden werknemers 50% verlies lijden op hun aandelenbonus.

Een schande voor onze leiders

We hebben in België arbeid en talent al extreem zwaar belast en vergroten telkens opnieuw de belastingen bij meer aantrekkelijke verloningsvormen. Dat is een schande voor onze leiders die dit land kapot belasten en zo tot economische stilstand brengen.

Waarschijnlijk leeft ergens in de politiek de gedachte dat men hiermee vooral ‘de multinationals’ treft. Maar ook dat is waanzinnig. Men kan functies naar het buitenland verplaatsen. Of men kan toekomstige investeringen gewoon ergens anders doen. Men kan zijn investeringen verplaatsen naar Amsterdam, Dublin, Luxemburg, Warschau of elders zijn. En dan zijn we verbaasd dat België onvoldoende snelgroeiende technologiebedrijven aantrekt.

Onze politici oogsten wat ze gezaaid hebben.

België heeft nood aan investeringen, niet aan nog meer belastingen

België heeft behoefte aan investeringen. Aan ondernemerschap. Aan mensen die risico nemen. Aan hooggeschoolde werknemers. Aan internationale hoofdzetels. Aan innovatieve bedrijven zoals techbedrijven. Aan werknemers die zich betrokken voelen bij de onderneming waarvoor ze werken. En wat doen onze politici? Ze maken het steeds moeilijker en duurder om precies die mensen te belonen.

Dat gebeurt bovendien in een land waar de totale overheidsuitgaven al ruim boven de helft van het bbp liggen en waar de Europese Commissie al jaren waarschuwt voor het structureel hoge begrotingstekort en de oplopende overheidsschuld. België bevindt zich sinds 2024 bovendien in de Europese buitensporigtekortprocedure.

Het probleem van België is dus niet dat onze overheid te weinig geld naar zich toe haalt. Het probleem is dat ze ontzettend veel geld uitgeeft met een ontspoord sociaal systeem, gigantische subsidies, een veel te grote bureaucratie en politiek.

Geen tekort aan belastingen, maar aan economisch beleid

België heeft geen tekort aan belastingen. Dit land heeft dringend nood aan besparingen. We moeten dit land economisch opnieuw sexy maken, internationaal talent en investeringen aantrekken. België zaagt de tak af waarop onze volledige sociale welvaartsstaat zit en dat moet stoppen.

Bronnen

• Hof van Cassatie, arrest over de socialezekerheidsrechtelijke kwalificatie van RSU’s, 29 juni 2026;
• RSZ, Administratieve instructies – loonbegrip, aandelen en aandelenopties;
• OESO, Taxing Wages 2025 – internationale vergelijking van de belastingwig op arbeid;
• Europese Commissie, economische en budgettaire monitoring België en buitensporigtekortprocedure;
• RIZIV, statistieken arbeidsongeschiktheid en langdurige invaliditeit;
• Securex Lex4You, juridische analyse van RSU’s en socialezekerheidsbijdragen.