Ambtenaren viseer ik niet, maar wel verspilling in de overheid

Sommige lezers beweren dat ik ambtenaren viseer. Dat is niet juist. Ik viseer elk onderdeel van onze maatschappij waar verbeteringen mogelijk zijn. Mijn moeder was zelf ambtenaar en deed haar werk altijd met volle inzet. Zij ergerde zich soms wel aan collega’s die hun best niet deden of die een verslaving op het werk hadden. Haar zussen en broer stonden gedreven in het onderwijs en waren zeer toegewijd.

Maar eerlijk is eerlijk: één bedrijf waar alles misloopt, gaat failliet. Een overheidsdienst waar te weinig wordt gewerkt, kan niet failliet gaan. Dat is het probleem. Natuurlijk zijn het uitzonderingen, maar ze bestaan nog steeds.

Voorbeelden van verspilling en inefficiëntie

Ik ken ambtenaren van de NMBS die zelfs geen bureau meer hadden en gewoon op de trein meereden om hun dag te vullen. Ook bij BPost bestaan dergelijke toestanden. Ik kom soms op gemeenten waar niets vooruitgaat, ondanks duizenden ambtenaren. Men krijgt nog geen vuilbak vergund bij een groot gebouw. Een oud-medewerker van mij ging werken bij een sociaal verhuurkantoor waar men permanent tientallen huizen leeg liet staan. Men deed er niets mee. Hij is er uiteindelijk gaan lopen.

Het wordt tijd dat we ingrijpen bij dergelijke inefficiënte diensten of excessen. Denk aan het opsparen van ziektedagen of het jarenlang faken van een burn-out. Dit soort praktijken ondermijnt het vertrouwen in de overheid en kost ons allemaal geld.

Waarom dit niet kan blijven duren

De overheid heeft een verantwoordelijkheid om efficiënt en transparant te werken. Als ambtenaren hun werk niet doen, betaalt de burger de rekening. Niet alleen in geld, maar ook in vertrouwen. Het is tijd voor een cultuurverandering waarin hard werken wordt beloond en luiheid niet wordt getolereerd.

Wat moet er gebeuren?

Allereerst moet er een cultuurverandering komen. Ambtenaren moeten zich bewust zijn van hun verantwoordelijkheid en de impact van hun werk. Daarnaast is er behoefte aan betere controlemechanismen om verspilling en inefficiëntie aan te pakken. Denk aan:

• Transparante evaluaties van overheidsdiensten;
• Strengere sancties voor ambtenaren die hun werk niet doen;
• Meer aandacht voor de mentale gezondheid van ambtenaren, zonder misbruik;
• Een cultuur waarin hard werken wordt gewaardeerd en luiheid niet wordt getolereerd.

Conclusie

Ik viseer geen ambtenaren, maar wel de verspilling en inefficiëntie in onze overheid. Het is tijd om actie te ondernemen en de cultuur in overheidsdiensten te veranderen. Want als de overheid niet efficiënt werkt, betaalt de burger de prijs.

Bronnen

• Eigen ervaringen en waarnemingen uit de praktijk.