Bart De Wevers begrotingsdroom: van triomf naar financiële nachtmerrie

Op 28 november 2025 klonk het alsof België eindelijk gered was. Premier Bart De Wever kondigde met een brede glimlach aan dat „het rotten gestopt was”. Zijn federale regering had na amper negen maanden het begrotingstekort gestabiliseerd, de moeilijke beslissingen waren genomen en de tanker was gekeerd. „De overheid saneert door de uitgaven fors te doen dalen en de belastingen in globo te doen dalen,” aldus De Wever in een toespraak die op de website van de N-VA werd geprezen als een keerpunt.

Wie toen luisterde, geloofde dat België aan de vooravond stond van een budgettaire renaissance. Maar de cijfers vertellen vandaag een heel ander verhaal. Minder dan een jaar later blijkt dat de beloften van De Wever op drijfzand waren gebouwd.

Een begroting die blijft ontsporen

De Nationale Bank en het Federaal Planbureau zijn het erover eens: het begrotingstekort blijft rond de 5% van het bbp schommelen. Voor 2026 wordt een tekort van 5,3% voorspeld, voor 2027 5,5% en voor 2028 zelfs 5,7%. De overheidsschuld stijgt van 107,9% van het bbp in 2025 naar een verwachte 114,8% in 2028. De regering heeft het rotten niet gestopt – het is erger geworden.

De economische groei is intussen verworden tot een miezerige 0,6% (Nationale Bank) of 0,7% (Planbureau) voor 2026. Ter vergelijking: in 2025 groeide de Belgische economie nog met 1,1%. En de inflatie? Die blijft hardnekkig hoog, met een verwachte 3,4% in 2026. Een combinatie van zwakke groei, een begrotingstekort boven de 5%, een stijgende schuld en hoge inflatie is geen teken van herstel – het is een recept voor stagnatie.

Geen besparingen, alleen lege beloften

De Wever beloofde in november 2025 dat zijn regering de uitgaven fors zou verminderen en de belastingen zou verlagen. Maar de realiteit is anders. De Nationale Bank stelt expliciet dat de begrotingsinspanningen worden tenietgedaan door vergrijzingskosten, hogere defensie-uitgaven, stijgende rentelasten en dalende inkomsten.

De federale overheidsschuld bedroeg eind mei 2026 al 578,8 miljard euro – en in één maand tijd kwam daar 13 miljard euro bij. Dat is geen sanering, dat is een financiële afgrond.

Het Federaal Planbureau bevestigt in februari 2026 al dat een daling van het tekort en een stabilisatie van de schuld „nog niet in zicht” waren. In juni werd die prognose nog verder verslechterd: de groeiraming voor 2026 werd teruggebracht van 1,1% naar 0,7%, en het tekort opgetrokken van 4,9% naar 5,1%.

Structurele hervormingen: te weinig, te laat

Dat betekent niet dat alle maatregelen van de regering nutteloos zijn. Het beperken van werkloosheidsuitkeringen in de tijd, het activeren van langdurig zieken, de pensioenhervormingen en het aantrekken van werken zijn positieve stappen. Maar ze zijn compleet onvoldoende om de financiële malaise te keren.

Een premier mag ambitie uitstralen. Een premier mag optimistisch zijn. Maar een land met een tekort van 5% en een schuldgraad boven de 100% is niet financieel genezen omdat een regering een begrotingsakkoord heeft gesloten. Een begroting wordt niet gezond door een persconferentie, maar door resultaten.

Intussen moest de regering in april het Planbureau vragen om meer dan 250 mogelijke maatregelen te verzamelen om de begroting verder te saneren. Tot op heden is daar niets mee gedaan. Dat is de politieke realiteit waarmee deze regering wordt geconfronteerd.

De grote fout van De Wever: de overwinning uitroepen terwijl de wedstrijd nog maar net begonnen is

De Wever maakte in november 2025 de fatale fout om de overwinning uit te roepen terwijl de wedstrijd nog maar net begonnen was. De afgelopen zes maanden heeft de regering niets gedaan om het rotten te stoppen. Waar blijft het relanceplan?

België heeft geen nood aan nieuwe slogans of zoveelste fiscale lapmiddelen waarin enkele miljarden bij elkaar worden geschraapt. We hebben nood aan een echte structurele hervorming van de overheid én aan een economisch relancebeleid.

Dat betekent:

• De omvang en efficiëntie van het overheidsapparaat kritisch doorlichten;
• Subsidies grondig evalueren en schrappen waar nodig;
• Administratieve structuren vereenvoudigen;
• Ondernemen en investeren aantrekkelijker maken.

Want zonder economische groei wordt iedere begrotingssanering steeds pijnlijker en smelt onze welvaart als sneeuw voor de zon.

Op 28 november 2025 zei Bart De Wever: „Het rotten is gestopt.” Niets bleek minder waar. Misschien moeten politici daarom iets voorzichtiger worden met historische verklaringen en triomfantelijke slogans. Want tussen verklaringen rond een begrotingsakkoord en een werkelijke gezonde begroting ligt een wereld van verschil.

Dromen zijn bedrog. En uiteindelijk worden politici afgerekend op werkelijke cijfers.

Bronnen

• Nationale Bank van België, Economic projections for Belgium – June 2026, 12 juni 2026.
• Federaal Planbureau, Economische en budgettaire vooruitzichten, 12 juni 2026.
• Federaal Planbureau, Overzicht vooruitzichten van verschillende instellingen voor België, juni 2026.
• Federaal Planbureau, Economische begroting 2026 – Economische vooruitzichten 2027-2031, februari 2026.
• Belgian Debt Agency/FOD Financiën, Federale overheidsschuld eind mei 2026.
• N-VA, Premier Bart De Wever: „Het rotten is gestopt”, 28 november 2025.