Flexijob als welgekomen aanvulling op ons karig pensioen

België belast arbeid tijdens de actieve loopbaan bijzonder zwaar, met tientallen jaren sociale bijdragen en belastingen. Maar wie na een leven lang werken met pensioen gaat, mag zich terecht afvragen: waarvoor heb ik eigenlijk al die jaren betaald?

Het minimumpensioen: een karige uitkomst

Voor een alleenstaande werknemer met een volledige loopbaan bedraagt het gewaarborgde minimumpensioen sinds 1 maart 2026 €1.844,93 bruto per maand. Ook zelfstandigen kunnen, mits ze aan de loopbaan- en arbeidsvoorwaarden voldoen, aanspraak maken op een minimumpensioen. Dat is een enorme vooruitgang tegenover vroeger, toen zelfstandigen voor hun wettelijke pensioen slechter behandeld werden dan werklozen.

Maar het blijft opmerkelijk dat iemand na vier of vijf decennia arbeid uiteindelijk uitkomt op een bedrag dat tussen de €1.800 en €1.900 bruto per maand schommelt. Daartegenover staat iemand die zijn hele leven niet of nauwelijks heeft gewerkt. Die krijgt sinds kort niet meer automatisch het minimumpensioen van ongeveer €1.600 per maand. Zonder voldoende loopbaan zijn er onvoldoende pensioenrechten opgebouwd.

Indien een gepensioneerde ‘werkloze’ op oudere leeftijd onvoldoende bestaansmiddelen heeft, kan onder voorwaarden terecht bij de Inkomensgarantie voor Ouderen (IGO). Dat is sociale bijstand. Het inkomen en vermogen worden daarbij onderzocht. Het verschil tussen iemand die tientallen jaren bijdragen betaalde en iemand die heel zijn leven van het sociale vangnet heeft geleefd, kan daardoor in de praktijk nog zeer beperkt zijn.

En daar wringt het schoentje. Een sociale samenleving moet voorkomen dat oude mensen in armoede terechtkomen. Maar een sociaal minimum is iets anders dan een systeem waarin niet werken evenveel beloond wordt als wel werken. Wanneer alle mensen uiteindelijk rond hetzelfde bescheiden wettelijk pensioen terechtkomen, begrijp ik hun frustratie.

Flexijobs: een verstandige hervorming

Er zijn duizenden actief gepensioneerden die gezond zijn, tientallen jaren ervaring hebben en nog één, twee of drie dagen per week willen werken. Die mensen moeten we aanmoedigen en belonen. Sinds 1 juli 2026 is het toepassingsgebied van flexijobs bovendien sterk uitgebreid: ze zijn in beginsel mogelijk in de volledige private en openbare sector, behoudens bepaalde uitzonderingen. Dat creëert mogelijkheden voor zowel werkgevers als gepensioneerden.

Het fiscale voordeel is bijzonder interessant. Voor niet-gepensioneerde flexi-jobbers bedraagt het geïndexeerde fiscale plafond in 2026 €18.440. Voor gepensioneerde flexi-jobbers geldt dat fiscale jaarplafond niet: volgens de FOD Financiën zijn hun flexi-jobbezoldigingen volledig vrijgesteld van personenbelasting. De werkgever betaalt wel de bijzondere patronale bijdrage van 28%.

Dat maakt een flexi-job voor een gepensioneerde tot een bijzonder interessant instrument. Zo kan een alleenstaande gepensioneerde met een pensioen van €1.845 bruto maandelijks €900 bijverdienen met een parttime flexijob. Een flexi-job houdt bovendien mensen actief. Ze blijven collega’s ontmoeten, behouden een dagstructuur en voelen dat hun kennis nog wordt gewaardeerd.

Werkgevers en gepensioneerden winnen erbij

Een boekhouder met veertig jaar ervaring hoeft op zijn 67ste niet plots waardeloos te zijn. Een ervaren winkelbediende kan perfect enkele dagen per week blijven werken. Hetzelfde geldt voor administratieve medewerkers, technici, verkopers, horecapersoneel en talloze andere beroepen. En werkgevers winnen er eveneens bij. België kampt in verschillende sectoren met personeelstekorten. Het heeft geen enkele zin een gezonde werkwillige verplicht op pensioen te sturen. Laat mensen zelf beslissen.

Daarom moeten we flexijobs voor gepensioneerden verder koesteren. Maak het eenvoudig. Zorg voor rechtszekerheid. Laat werkgevers ervaren 65-plussers gemakkelijk enkele uren per week inschakelen en houd dit fiscaal vriendelijk voor beide partijen. Iemand die vijftig jaar gewerkt heeft, heeft zijn bijdrage aan de samenleving al ruimschoots geleverd.

Ons pensioenstelsel moet opnieuw gebaseerd zijn op een eenvoudig principe

Werken moet lonen, lang werken moet méér lonen en wie na zijn pensioen vrijwillig nog wil werken, moeten we op handen dragen. Flexijobs zijn een bijzonder waardevolle aanvulling voor gepensioneerden en bieden hen extra inkomen, sociale contacten, activiteit én de vrijheid om na een lange loopbaan zelf te bepalen wanneer men werkelijk stopt met werken.

Ter verduidelijking: het gaat hier over gepensioneerden die er zelf voor kiezen in sectoren waar ze welkom zijn, zoals horeca of knelpuntberoepen. Ik beweer nergens dat de actieve bevolking overal moet gaan flexijobben, noch dat gepensioneerden verplicht moeten gaan werken. Ook mensen die ziek zijn hoeven absoluut niet te flexijobben.

Bronnen

• Federale Pensioendienst, Gewaarborgd minimumpensioen, bedragen vanaf 1 maart 2026;
• FOD Financiën, Flexi-jobs, fiscale behandeling inkomsten 2026;
• Rijksdienst voor Sociale Zekerheid, Flexi-jobs, regelgeving en uitbreiding toepassingsgebied vanaf 1 juli 2026.