Begrotingstekort van 50 miljard en noodzakelijke besparingen van 15 miljard: een onhoudbare situatie

De cijfers liegen er niet om: ons land staat voor een begrotingstekort van 50 miljard euro. Dat is niet zomaar een kwestie van slecht beheer, maar een structureel probleem dat al jaren sluimert. En dan hebben we het nog niet eens over de noodzakelijke besparingen die op 15 miljard euro worden geschat. Dat is een bedrag waarvoor je een heel departement kunt opheffen of een complete sociale hervorming kunt financieren.

Een begroting die uit de hand loopt

Deze cijfers zijn geen verrassing. Al jaren waarschuw ik voor de gevolgen van een beleid dat zich laat leiden door kortetermijndenken en politieke belangen. We hebben een overheid die geld uitgeeft alsof er geen morgen is, terwijl de schuldenberg alleen maar groeit. En nu blijkt dat zelfs de noodzakelijke besparingen om de boel draaiende te houden, niet volstaan. We zitten in een vicieuze cirkel waar we alleen uit kunnen komen door radicaal te veranderen.

Waar blijft het lef om te snijden?

De vraag is niet of we moeten besparen, maar waar we dat doen. En vooral: wie durft de knoop door te hakken? Want laten we eerlijk zijn: niemand in de politiek heeft er zin in. Besparen betekent immers kiezen voor wie erop achteruitgaat, en dat is nu eenmaal onpopulair. Maar we hebben geen keuze meer. De markten zullen ons straks dwingen tot harde maatregelen, en dan is het te laat om nog te onderhandelen over de voorwaarden.

Een plan dat verder gaat dan de gebruikelijke excuses

Het is tijd voor een plan dat verder gaat dan de gebruikelijke excuses en halfslachtige maatregelen. We hebben een overheid nodig die durft te snijden in de uitgaven die niet essentieel zijn, en die investeert in wat echt belangrijk is: onderwijs, gezondheidszorg en innovatie. Maar dat betekent ook dat we afscheid moeten nemen van subsidies die al jaren niet meer renderen, of van projecten die alleen maar dienen om politieke vrienden tevreden te houden.

En laten we niet vergeten: dit is niet alleen een financieel probleem, maar ook een moreel probleem. We hebben een overheid die zich gedraagt alsof geld geen rol speelt, terwijl gewone burgers de rekening betalen. Dat is onaanvaardbaar.

De tijd voor actie is nu

De komende maanden zullen beslissend zijn. De regering heeft twee opties: ofwel ze kiest voor een beleid dat de problemen alleen maar verergert, ofwel ze durft de waarheid onder ogen te zien en kiest voor een radicale koerswijziging. Ik hoop dat ze voor het laatste kiezen, want anders zullen we straks niet alleen met een begrotingstekort van 50 miljard zitten, maar ook met een land dat zijn geloofwaardigheid heeft verloren.