De subsidiewaterval: 129 miljoen voor Volvo Gent

Wie had ooit gedacht dat een bestuur onder leiding van de N-VA, jarenlang de zelfverklaarde kampioen van de begrotingsdiscipline en de ‘goede huisvaderpolitiek’, vandaag zelf zou uitgroeien tot een van de grootste uitdelers van overheidsgeld?

De rode draad door de steeds verder ontsporende begrotingen, zowel federaal als Vlaams, loopt langs regeringen waarin de N-VA een sleutelrol speelt. Dat is jammer.

Drie voorbeelden in twee weken tijd

Kijk alleen al naar de voorbije twee weken.

• Ongeveer twee weken geleden werd 129 miljoen euro steun voor Volvo Gent aangekondigd;
• vorige week volgde 200 miljoen euro voor militaire satellieten;
• deze week kwam daar nog eens 15 miljoen euro per jaar voor de drie Vlaamse regionale luchthavens bovenop.

Ongetwijfeld kan men voor elk van die dossiers economische of strategische argumenten aanhalen. Maar samen tonen ze vooral één constante: telkens opnieuw worden miljoenen of zelfs honderden miljoenen euro’s extra uitgegeven.

Besparen of uitdelen? De tegenstrijdigheid is onhoudbaar

Ondertussen klinkt vanuit dezelfde regeringen dat de vergrijzing onbetaalbaar wordt, dat er bespaard moet worden, dat burgers langer moeten werken, dat de uitgaven onder controle moeten blijven en dat zelfs een centenindex bespreekbaar wordt.

Die combinatie roept vragen op. Wie voortdurend nieuwe uitgaven creëert, kan moeilijk geloofwaardig beweren dat besparen de absolute prioriteit is.

De overheid lijkt steeds sneller geld uit te delen dan nieuwe welvaart te creëren. De pudding wordt sneller uitgedeeld dan hij kan worden klaargemaakt.

Europa faalt in strategisch industrieel beleid

Opmerkelijk hierbij is dat Europa geen antwoord lijkt te hebben op de Chinese overname van Europese bedrijven. We zien steeds opnieuw hetzelfde patroon. Een Chinees bedrijf neemt een Europees merk of technologie over. Vervolgens wordt de productie stap voor stap afgebouwd. Uiteindelijk blijven in Europa vooral assemblageactiviteiten over waarbij Chinese onderdelen worden samengevoegd.

Europa blinkt uit in regelgeving, maar slaagt er veel minder in een doeltreffend industrieel beleid uit te bouwen dat strategische productie en technologische kennis op eigen bodem houdt.

Subsidies zonder structurele hervormingen: een recept voor begrotingschaos

Ondertussen kampen wij in eigen land met ontspoorde begrotingen, waarbij telkens wordt gewezen naar de vergrijzing, de hoge loonkosten en de stijgende sociale uitgaven als verklaring voor de begrotingsproblemen. Uiteraard spelen die factoren een rol.

Wanneer een overheid tegelijk steeds nieuwe subsidies creëert zonder structurele hervormingen die de economische draagkracht versterken, mag het niet verbazen dat de begroting onder druk blijft staan.

Een gezonde begroting ontstaat niet door voortdurend geld rond te pompen. Ze ontstaat door duurzame economische groei, hogere productiviteit, competitieve ondernemingen en een overheid die duidelijke keuzes durft te maken tussen noodzakelijke investeringen en politieke cadeaus.

Bronnen

• Vlaamse Regering en Vlaamse begrotingsdocumenten;
• federale begrotingsdocumenten;
• Europese Commissie (industriebeleid);
• Eurostat;
• persberichten over de steun aan Volvo Gent, investeringen in militaire satellietcapaciteit en de Vlaamse steun aan regionale luchthavens.