Vlamingen betalen de rekening voor het financiële mismanagement in Wallonië

Vlamingen worden arm belast om een arm Wallonië te steunen. Al 100 miljard euro aan Vlaams geld is de voorbije decennia naar Wallonië gestroomd. Geld dat had kunnen dienen voor minder schulden, minder sociale lasten en een gunstiger investeringsklimaat. Wallonië heeft Vlaanderen ziek gemaakt. Solidariteit zonder responsabilisering is een systeem dat een gans land infecteert.

Wallonië stevent af op een financieel moeras

De jongste begrotingscijfers van het Waalse Gewest zijn ronduit hallucinant. Volgens cijfers van het Instituut voor de Nationale Rekeningen en de Nationale Bank bedraagt het Waalse begrotingstekort ongeveer 14% van de beschikbare ontvangsten en loopt de geconsolideerde overheidsschuld op tot ongeveer 295%. Dat zijn waanzinnige cijfers. Een doorsnee gezin of onderneming dat dergelijke financiële verhoudingen voorlegt aan zijn bankier, wordt onmiddellijk failliet verklaard.

Maar in de Belgische politiek gelden andere economische wetten. De schulden stapelen zich op, zonder structurele maatregelen. Wallonië had al jaren geleden een Luxemburgse koers kunnen varen met een aanlokkelijk investeringsklimaat. In plaats daarvan koos het voor een hangmatcultuur waar mensen hun uitkering behouden in ruil voor een socialistische PS-stem.

Jaarlijks miljarden euro’s van Vlaanderen naar Wallonië

Vlaams Belang en vroeger ook N-VA beweerden dat er jaarlijks 12 miljard van Vlaanderen naar Wallonië vloeit. Volgens een studie van de Nationale Bank van België uit oktober 2025 ontvangt Wallonië gemiddeld 7,3 miljard euro per jaar aan netto-interregionale overdrachten. Vlaanderen levert volgens die berekeningsmethode gemiddeld ongeveer 4,2 miljard euro per jaar aan nettobijdragen. Het exacte bedrag verschilt volgens de onderzochte periode en de gebruikte berekeningsmethode.

De Vlaamse werknemer en ondernemer betalen de rekening

België behoort al jarenlang tot de Europese landen met de hoogste belastingdruk op arbeid. Wie werkt, onderneemt, investeert of vermogen opbouwt, wordt geconfronteerd met een opeenstapeling van personenbelastingen, sociale bijdragen, vennootschapsbelastingen, btw en allerhande heffingen. Onder druk van de Waalse PS en de communistische PVDA wil men nu nog meer belastingen invoeren tot onze economie helemaal stilvalt en we allemaal gelijk zullen zijn in de armoede.

Nergens in de huidige begrotingsplannen is er sprake van belastingverlagingen en meer zuurstof voor de bedrijven. De Belgische overheid geeft ondertussen meer dan de helft van het bruto binnenlands product uit. Dat is een gigantische overheidsstructuur. En nog komt men voortdurend geld tekort. Iedereen weet dat deze staat teveel uitgeeft, maar te weinig politici hebben de moed om deze Augiasstal uit te mesten.

Solidariteit mag geen blanco cheque zijn

Ik pleit voor echte financiële responsabilisering. Iedere regering moet verantwoordelijk zijn voor haar eigen uitgaven, schulden en economische resultaten. Wie financiële steun ontvangt, moet aantonen dat die middelen worden ingezet om de structurele problemen op te lossen. Ook Vlaanderen moet kritischer naar zijn eigen overheidsuitgaven kijken. De warboel met miljoenen onethische subsidies zijn een blaam voor de verantwoordelijke minister Gennez.

De Vlaming mag niet arm worden belast om een arm Wallonië eindeloos te blijven ondersteunen. Na decennia van miljardenoverdrachten wordt het hoog tijd dat België niet alleen over solidariteit spreekt, maar ook over verantwoordelijkheid, resultaten en de grenzen van wat de belastingbetaler nog kan dragen.